กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในห้วงความคิดของเจียงจื่อฝานกับหลี่ไป๋ เงาร่างสูงใหญ่ร่างหนึ่งค่อย ๆ แจ่มชัดขึ้น
บางทีคนผู้นั้นอาจเป็นคำตอบสุดท้ายของยุคสมัยนี้ก็ได้
เจียงจื่อฝานหยิบไหสุราออกมา พลางเผยสีหน้า ‘ไม่หวังดี’ ให้หลี่ไป๋เห็น
“เซียนกวี ดื่มกันหน่อยไหม
ต้องใช้คุณลักษณะที่สองของนาย เพื่อไปพบเพื่อนเก่าของนายสักหน่อย แบบนี้จะประหยัดเวลากว่า…”
……
“ฝ่าบาทอ๋องเยียน จักรพรรดิถังเพิ่งส่งคนมามอบศีรษะหยางกั๋วจง หวังให้ฝ่าบาทหยุดรบและยกทัพกลับ”
อันลู่ซานซึ่งเพิ่งตั้งตนเป็นอ๋องเยียนเห็น ‘หยางกั๋วจง’ แล้วก็เตะมันกระเด็นออกไปไกลกว่าร้อยเมตร
“หึ หลี่หลงจีช่างไร้เดียงสาจริง ๆ คิดว่าพอฉันไม่มีข้ออ้างแล้วจะไม่บุกฉางอันหรือไง
ฉันเป็นบุตรบุญธรรมของแกมาตั้งนาน ถึงเวลาทวงคืนทั้งต้นทั้งดอกแล้ว”