กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงจื่อฝานถามจงเจ๋อ
“วังป๋อเยี่ยนถูกกำจัดแล้ว เหตุใดท่านจงยังถอนหายใจอีก?”
จงเจ๋อตบไหล่เจียงจื่อฝานกับเยว่เฟยและคนอื่น ๆ อย่างชื่นชม สีหน้าฉายความจนใจ
“หากมหาซ่งของเรามีคนที่ใจเดียวเพื่อชาติอย่างพวกคุณทุกคน เมืองตงจิงจะแตกได้อย่างไร
รองจอมทัพผู้นี้ถอนหายใจเพราะถึงแม้จะได้อำนาจบัญชาการทหารรักษาเมืองฉือโจวคืนมา แต่ก็ไม่มีใครตอบรับ [คำสั่งระดมพลพิทักษ์ราชสำนัก] ที่ผู้นี้ประกาศออกไปก่อนหน้านี้
หากยามนี้กองกำลังทั่วจงหยวนวางแผนส่วนตัวลงได้ รวมใจกันมาไล่ตีกองทัพจินด้วยกัน พี่น้องร่วมชาติที่ถูกลักพาตัวไปก็ต้องได้รับการช่วยเหลือแน่
น่าเสียดายที่สถานการณ์เช่นนี้ กองทัพเรากลับมีไม่ถึงสองหมื่นคน เฮ่…”
ทุกคนเข้าใจความหมายของจงเจ๋อ