เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 202 เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
ภายในห้องเงียบสงัดจนแทบจะได้ยินเสียงเข็มตก มีเพียงเสียงร้องไห้โหยหวนสูง ๆ ต่ำ ๆ เหมือนร้องงิ้วของคุณย่าเท่านั้น
จ้าวเจี้ยนจงกระแอมไอออกมาคำหนึ่งแล้วเอ่ยปาก
“พี่สาวคนโต เมิ่งฮ่าวช่วยเหมยจื่อ เรื่องนี้เหมยจื่อจำใส่ใจไว้ตลอด…”
จ้าวเจี้ยนอิงตบโต๊ะฉาดหนึ่ง
“ไม่ต้องมาพูดเรื่องไร้สาระ! จำใส่ใจแล้วมันมีประโยชน์ตดอะไร? ยุคสมัยนี้ ใครเขาจะว่างงานจนยอมเสียทั้งเวลาเสียทั้งเงินมาทำเรื่องแบบนี้?”
จ้าวเจี้ยนจงมองใบหน้าที่ดุดันถมึงทึงของจ้าวเจี้ยนอิงจนมือเท้าเย็นเฉียบ
“พี่สาวคนโต ถ้าพูดตามที่พี่ว่า เงินที่พี่ยืมผมไป ก็ควรจะคืนได้แล้วใช่ไหม? ผ่านมาตั้งหลายปี ต่อให้ผมไม่คิดดอกเบี้ย พี่ก็ต้องคืนเงินต้นให้ผมสิ”
จ้าวเจี้ยนอิงกับเมิ่งชิ่งกังเลือดขึ้นหน้าในชั่วพริบตา
“พี่ใหญ่ พี่พูดอะไรนะ?” เมิ่งชิ่งกังหน้าแดงก่ำ น้ำลายกระเด็นใส่หน้าจ้าวเจี้ยนจง