กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 182 เธอต้องออกจากบ้านโดยไม่รับทรัพย์สิน
เมิ่งชิ่งกังปรี่เข้ามาก็ถีบเข้าใส่ทันที เตะเมิ่งฮ่าวจนล้มกลิ้งลงไปกับพื้น
“เจ้าสารเลว! มีศักดิ์ศรีบ้างไหม! เลี้ยงแกจนโตป่านนี้ เพื่อให้แกมาคุกเข่าโขกหัวอ้อนวอนพวกมันเนี่ยนะ! หน้าแก่ ๆ ของฉันถูกแกทำขายหน้าหมดแล้ว หน้าตาตระกูลเมิ่งถูกแกโยนทิ้งไปหมดแล้ว!”
เมิ่งชิ่งกังส่งเสียงดังกังวานปานระฆังใบใหญ่ สะเทือนจนพื้นอาคารสั่นสะท้าน
ในไม่ช้า เหล่าเพื่อนบ้านที่ได้ยินเสียงเอะอะต่างก็พากันมาเบียดเสียดอยู่ตรงบันได
จ้าวเจี้ยนอิงใช้มือข้างหนึ่งดึงเมิ่งหยางเอาไว้ ส่วนแขนซ้ายสะพายผ้าคล้องแขน เดินไปที่หน้าประตูบ้านตระกูลเถียนแล้วทิ้งก้นนั่งแหมะลงกับพื้น
“ไอ้หยา... ชีวิตฉันทำไมถึงได้ขมขื่นขนาดนี้นะ... ทุ่มเทหมดหัวใจช่วยลูกสะใภ้เลี้ยงลูก เงินทองไม่ได้สักแดงเดียว ตาแก่ของฉันยังต้องควักเงินจากบ้านมาจ่ายค่ากินอยู่ให้ฉันอีก... นี่กะจะเคี่ยวเข็ญกระดูกของพวกเราสองผัวเมียเฒ่าให้แหลกคั้นน้ำเลยหรือไง... ฉันแค่ว่าลูกสะใภ้ไปไม่กี่คำ แม่ดองก็คว้ามีดมาฟันฉัน เกือบจะเอาชีวิตฉันไปแล้ว... ฉันไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว!...”