กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 176 วันคืนดี ๆ มาถึงแล้ว
เมิ่งชิ่งกังยืนอยู่ตรงหน้าต่างสุดระเบียงทางเดิน มองดูเถียนโหย่วฝูเดินออกจากอาคารผู้ป่วยใน โดยมีเถียนซื่อเสียกับเมิ่งฮ่าวเดินตามหลัง ถึงค่อยหมุนตัวกลับเข้าห้องผู้ป่วย
“ไปแล้ว ไปกันหมดแล้ว!”
จ้าวเจี้ยนอิงถอนหายใจโล่งอก
“คุณตีเมิ่งฮ่าวก็อย่าให้มันแรงเกินไปล่ะ นั่นมันลูกชายคุณนะ”
“ไม่ตีแรง เกิดเถียนโหย่วฝูดูออกจะทำยังไง” เมิ่งชิ่งกังแค่นเสียง “เมิ่งฮ่าวโดนไม่กี่ทีจะเป็นไรไป ถ้าไม่ใช่เพราะเขา คุณก็คงไม่โดนฟันจนเป็นแบบนี้ พวกเราทุ่มเททั้งหัวใจเลี้ยงเขาจนโต ส่งเสียให้เรียนหนังสือ หาภรรยาให้แต่งงานสร้างครอบครัว สุดท้ายยังต้องมาช่วยเลี้ยงลูกให้อีก กระดูกแก่ ๆ ของพวกเราสองคนแทบจะเคี่ยวจนแหลกเป็นผงให้เขาหมดแล้ว ตีเขาน่ะ เขาสมควรโดนแล้ว!”
เขานั่งลงบนเก้าอี้ สีหน้าเขียวคล้ำ