เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 157 คำเตือนดี ๆ ยากจะรั้งใจคน
บนรถ หลินชิงเหยียนเม้มริมฝีปากแน่น ไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว
เคยเห็นคนโง่มาก็มาก แต่ไม่เคยเห็นใครโง่ขนาดถูกหลอกขายแล้วยังช่วยเขานับเงินแบบนี้
จ้าวเจี้ยนเหมยก็คือคนโง่ประเภทที่ถูกหลอกขายแล้วยังช่วยเขานับเงินนั่นแหละ
“พี่สะใภ้ เอาไงดี น้าเล็กผมไม่ยอมฟังเราเลย พวกเราก็บังคับพาน้าเล็กออกมาไม่ได้ด้วยสิ”
หลินชิงเหยียนปวดหัวขึ้นมา นี่คือความแตกต่างทางระดับความคิดความอ่านอย่างนั้นหรือ
การตรวจสุขภาพแล้วบอกว่าเป็นมะเร็ง คนปกติทั่วไปก็ควรต้องไปตรวจซ้ำที่โรงพยาบาลใหญ่ ๆ อีกหลายแห่งไม่ใช่เหรอ เพื่อดูว่าตกลงเป็นจริงหรือเปล่า
ทำไมพอมาเป็นจ้าวเจี้ยนเหมย ตรวจซ้ำก็ไม่ตรวจ แต่กลับปักใจเชื่อไปแล้วว่าตัวเองเป็นมะเร็งจริง ๆ
หลินชิงเหยียนคิดไปคิดมาจนหลุดหัวเราะออกมาด้วยความโมโห
พอดีกับที่จ้าวเจี้ยนจงโทรศัพท์เข้ามา หลินชิงเหยียนจึงให้เมิ่งฮ่าวเป็นคนรับสาย