เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 133 ช่างยากเย็นเหลือเกิน
เมิ่งฮ่าวต้องกล้ำกลืนความอยุติธรรมนี้ไว้ ทั้งอึดอัด คับแค้นใจ มีความทุกข์ก็พูดไม่ออก แถมยังต้องรักษามาดต่อหน้าพวกเถียนซื่อเสียอีก
เขาอยากจะหาสถานที่ปลอดคนแล้วตะโกนร้องออกมาดัง ๆ สักสองสามที
แต่น่าเสียดายที่ทำไม่ได้ เพราะไม่ว่าที่ไหนก็มีแต่ผู้คน แถมยังต้องคอยฟังคำชื่นชมเยินยอจากคนเหล่านี้ พอนึกถึงประโยคสุดท้ายของเฉียวฉีที่ว่า “ห้าแสน อย่าลืมคืนนะ” เขาก็แทบจะเป็นบ้า คลุ้มคลั่งเพราะความอัดอั้นตันใจ
เมิ่งฮ่าวใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก แม่ของเขาก็ไม่ต่างกัน
จ้าวเจี้ยนอิงรู้สึกเหมือนร่างของตนเองกำลังจะแหลกสลาย
ตอนนี้เป็นช่วงที่เลี้ยงเมิ่งหยางยากที่สุด ยืนได้แล้ว เกาะสิ่งของเดินได้สองสามก้าว แต่ยังเดินไม่มั่นคง เผลอนิดเดียวก็ล้ม ทั้งวันเธอต้องคอยก้มหลังเดินตาม แขนขาไม่เคยได้ยืดตรงเลย