เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 128 ต่างคนต่างกลับบ้าน
เถียนโหย่วฝูไม่ยอมจำนนในใจ อารมณ์ขุ่นมัว แต่จะทำอะไรได้ล่ะ?
หย่าร้างไปแล้ว ตำแหน่งรองผู้อำนวยการโรงงานถูกลดบทบาท เงินเดือนก็ลดลง แต่ก่อนใครเจอหน้าก็พยักหน้าค้อมเอวประจบเอาใจเขา ตอนนี้กลับหลบหน้าเขากันหมดราวกับเห็นโรคระบาด
เขาก็อยากกลับไปเป็นเหมือนเดิม แต่จะทำอย่างไรได้ล่ะ? เหมือนอย่างตอนนี้ จะให้คุกเข่าโขกศีรษะคำนับอดีตภรรยาอย่างนั้นหรือ?
ชีวิตนี้ของเขาเถียนโหย่วฝูคุกเข่าให้ฟ้า คุกเข่าให้ดิน คุกเข่าให้พ่อแม่ จะให้คุกเข่าให้อดีตภรรยาหรือ? อย่าหวังเลย
เขาลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปที่ประตู
“ต่อไปนี้คุณก็อย่ากลับมาอีกเลยค่ะ” เสียงของแม่เถียนดังมาจากด้านหลัง เย็นเยียบราวกับเกล็ดน้ำแข็ง “ยังไงก็หย่าร้างกันแล้ว คนอื่นเห็นเข้าจะนินทาเอาได้”
ฝีเท้าของเถียนโหย่วฝูชะงักไปเล็กน้อย แต่ไม่ได้หันกลับไป ประตูปิดลงด้านหลังเขา