กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 119 ระเบิดตู้มครั้งใหญ่โดยสิ้นเชิง
รับรองเอกสาร! ไม่เกี่ยวกับเขา! ออกจากบ้านโดยไม่รับทรัพย์สิน!
ฮ่า ๆ... เมิ่งฮ่าวหัวเราะร่า
หัวเราะจนน้ำตานองหน้า เขายอมก้มหัวทำตัวต่ำต้อย เขายอมเหน็ดเหนื่อยเหมือนวัวเหมือนม้า เขายอมกล้ำกลืนแบกรับความอัปยศ เขาสละทั้งศักดิ์ศรีและเป้าหมาย คอยตามเอาใจเถียนซื่อเสียที่อ้วนอย่างกับหมูอยู่ทั้งวัน ทั้งวันต้องคอยประจบเอาใจเถียนซื่อเสียที่โง่เง่าไร้สมอง มันเพื่ออะไรกัน?
เพื่ออะไรกันแน่?
เมิ่งฮ่าวผุดลุกขึ้นมาจากพื้นอย่างแรง เขายังจะต้องคุกเข่าอะไรอีก?
ยายแก่ใกล้ตายคิดคำนวณมาได้ถึงขนาดนี้แล้ว เขายังจะคุกเข่าขอความเมตตาทำไมอีก?
เมิ่งฮ่าวเพิ่งจะอ้าปากอยากด่ากราด ใบรับสภาพหนี้ห้าแสนใบนั้นก็แวบผ่านเข้ามา เสียงหัวเราะหยุดชะงักลงทันที เมิ่งฮ่าวกลายเป็นหินไปในชั่วพริบตา