กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 115 ภาพถ่ายกองหนึ่ง
คำพูดของแม่เถียนเกือบทำให้เมิ่งฮ่าวสะดุ้งตัวลอย
ทำพินัยกรรม!
ในที่สุดก็จะทำพินัยกรรมแล้ว!
สวรรค์ ในที่สุดก็รอจนถึงวันนี้ได้!
เมิ่งฮ่าวข่มความดีใจอย่างบ้าคลั่งในใจไว้สุดแรง กล้ามเนื้อบนใบหน้าเกร็งแน่นไปหมด เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ ทำทีเป็นสุขุมเยือกเย็น “แม่ครับ ตอนนี้เลยเหรอ ไม่รู้ทนายเฉียนว่างหรือเปล่า เดี๋ยวผมโทรศัพท์ถามดูครับ”
เขาควักโทรศัพท์มือถือออกมา นิ้วมือกำลังสั่นระริก รีบกดเบอร์ แสร้งทำเป็นพูดไปสองสามประโยค แล้ววางสาย
“แม่ครับ พรุ่งนี้ช่วงเช้าทนายเฉียนว่าง พวกเราไปพรุ่งนี้ดีไหมครับ”
แม่เถียนพยักหน้า ทั้งร่างซึมเซาเหี่ยวเฉาราวกับถูกสูบเรี่ยวแรงไปจนหมดสิ้น
เถียนซื่อเสียยังคงด่าทอไม่หยุด ด่าตั้งแต่น้าชายลามไปถึงตา จากตาลามไปถึงอู๋เสี่ยวจวิน