เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 107 ส่งตัวแม่ไป
จ้าวเจี้ยนอิงยืนกรานจะไปพักที่บ้านหลังใหญ่ให้ได้ เมิ่งฮ่าวจึงดึงตัวจ้าวเจี้ยนอิงมาคุยกระซิบกระซาบ
“แม่ นิสัยอย่างเถียนซื่อเสีย ใช่ว่าแม่ไม่เคยข้องแวะกับเธอเสียเมื่อไหร่ ปรนนิบัติยาก นิสัยเอาแต่ใจเหมือนคุณหนูใหญ่ เธอบอกว่าไม่อยากให้คนนอกมาเหยียบบ้าน ผมเองก็จนปัญญา หากแม่ไปอยู่ด้วย แถมยายไปด้วยอีกคน เถียนซื่อเสียมิต้องฉีกเนื้อผมกินเลยหรือ”
“แกจะไปกลัวหล่อนทำไม หล่อนแต่งให้แกแล้วก็ต้องฟังแก อีกอย่าง บ้านนั้นก็มีชื่อแกอยู่ ไม่ใช่ของหล่อนคนเดียวเสียหน่อย แม่มีสิทธิ์ไปอยู่”
เมิ่งฮ่าวกลอกตาไปมา พลางกดเสียงให้ต่ำลงไปอีก
“แม่ บ้านน่ะช้าเร็วก็ต้องเป็นของพวกเรา แต่เงินทองของตระกูลเถียนยังไม่ตกถึงมือเรา แม่ของเถียนซื่อเสียยังไม่ได้ทำพินัยกรรม ตอนนี้เป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ พวกเราต้องอดทนไว้ก่อน”