กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 67 เมิ่งฮ่าวแต่งงาน
ท่ามกลางประกายน้ำตาที่แสนอาลัยอาวรณ์ของซูอวิ๋นซาน เมิ่งฮ่าวก็ “จาก” ไห่เฉิงไป
เขาคืนห้องเช่าเดิม แล้วไปเช่าอพาร์ตเมนต์ขนาดเล็กทางตะวันตกของเมือง ก่อนจะไปเคาะประตูบ้านของเถียนซื่อเสีย
พอพ่อแม่ของเถียนซื่อเสียเห็นเมิ่งฮ่าว สีหน้าก็บึ้งตึงลงทันที
ถึงอย่างไรพ่อเถียนก็เป็นถึงหัวหน้าระดับล่างของโรงถลุงโลหะ ลูกสาวก็เป็นลูกคนเดียว ที่บ้านมีห้องชุดตั้งสามห้อง ทำไมถึงได้ไปคว้าไอ้หนุ่มจน ๆ ที่ไม่มีทั้งบ้าน ไม่มีทั้งรถ และไม่มีงานทำแบบนี้มาได้!
“ได้ยินซื่อเสียบอกว่านายไม่มีแม้แต่งานทำอย่างนั้นเหรอ?”
“ก่อนหน้านี้มีครับ ภายหลังลาออก แต่ว่าตอนนี้ผมหางานใหม่ได้แล้วครับ”
“แล้วบ้านล่ะ?”
“…ไม่มีครับ แต่ผมจะพยายาม ต้องซื้อบ้านให้ได้อย่างแน่นอนครับ”
“แล้วรถล่ะ?”