เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 34 มีคนหนุนหลัง
เมื่อเห็นสภาพลานบ้านที่เละเทะและสีหน้าบึ้งตึงของแต่ละคน มุมปากของหลินชิงเหยียนก็ยกโค้งขึ้นอย่างแทบสังเกตไม่เห็น
ทันทีที่คุณย่าเห็นโจวฮุ่ยหลาน ไฟโทสะที่สุมแน่นก็พุ่งปรี๊ดขึ้นมา แผดเสียงด่าลั่นทันที “โจวฮุ่ยหลาน! นังคนหน้าด้าน! วันแรกของตรุษจีนมัวไปตายที่ไหนมา? ไม่อยู่บ้านคอยปรนนิบัติคนแก่คนเฒ่าคนหนุ่มคนสาว ดันแรดออกไปข้างนอก! แกยังรู้จักกลับมาอีกเหรอ?”
จ้าวหมิงซินยังเป็นวัยรุ่นใจร้อน จึงอดเถียงกลับไม่ได้ “ย่า! ทำไมย่าพูดจาฟังไม่ได้ขนาดนี้? พวกเราไปบ้านน้าชายที่หมู่บ้านโจวโหลวมา!”
“นังยัยหนูเวร! ยังจะมารังเกียจว่าฟังไม่ได้อีก? ไม่โดนตบก็บุญหัวแล้ว!” คุณย่าถลึงตาใส่
อาสะใภ้รองหลี่ซิ่วเหลียนรีบช่วยสุมไฟ พูดจากระแนะกระแหนทันที “พี่สะใภ้ใหญ่ ไม่ใช่ว่าฉันจะว่าพี่นะ วันแรกของตรุษจีน มีที่ไหนทิ้งคนในบ้านฝ่ายสามีตั้งมากมายแล้วหนีไปบ้านเดิมฝ่ายหญิงคนเดียว? เรื่องนี้แพร่งพรายออกไปมันจะดูเป็นยังไง?”