กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฟัดจ์ยอมตกลงตามคำขอของดัมเบิลดอร์อย่างไม่สบายใจนัก กลัวว่าดัมเบิลดอร์จะงัดหลักฐานเด็ดออกมาจริงๆ
พยานคนแรกคือ รีมัส ลูปิน
เขาเดินเข้ามาในห้องพิจารณาคดีด้วยท่าทีสงบนิ่ง และยืนประจำที่ในคอกพยาน
“รีมัส ลูปิน” ฟัดจ์ก้มมองสำนวน
“ฉันขอถามคุณล่วงหน้า คุณแน่ใจนะว่าจะให้การเป็นพยานให้แบล็ก? ตัวตนของคุณ...”
สีหน้าของลูปินเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่เขาก็รีบตั้งสติและพยักหน้า
“ครับ ท่านรัฐมนตรี”
“เอาล่ะ คุณ แบล็ก และปีเตอร์ เป็นเพื่อนร่วมรุ่นกันใช่ไหม?”
“ครับ” ลูปินพยักหน้า “เราเป็นเพื่อนสนิทกันตอนเรียนที่ฮอกวอตส์”
“แล้วคุณมีอะไรจะพิสูจน์?”