กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ศาสตราจารย์ลูปินหยุดชั่วครู่ แล้วเสริมว่า “มีอีกเรื่องที่ต้องบอก — บ็อกการ์ตที่อยู่ในตู้เสื้อผ้าไม่มีรูปร่างที่แน่นอน มันไม่รู้ว่าคนที่อยู่ข้างนอกกลัวอะไร
จนกว่ามันจะเห็นพวกเธอ มันถึงจะแปลงร่างเป็นสิ่งที่พวกเธอกลัวที่สุด”
นักเรียนมองหน้ากัน บางคนเริ่มมีสีหน้ากังวล
“คาถาที่ใช้ไล่บ็อกการ์ตนั้นง่ายมาก แต่ต้องใช้พลังใจที่เข้มแข็ง
สิ่งที่พวกเธอต้องทำคือ จินตนาการให้บ็อกการ์ตกลายเป็นเรื่องตลกขบขัน”
เขามองไปรอบๆ
“ลองฝึกร่ายคาถากับฉันนะ — ริดดิคูลัส!”
“ริดดิคูลัส!” นักเรียนตะโกนพร้อมกัน เสียงยังไม่ค่อยพร้อมเพรียงนัก
“ดีมาก อีกครั้งนะ” ศาสตราจารย์ลูปินให้กำลังใจ
“เสียงต้องหนักแน่นกว่านี้”