กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
รถไฟจอดนิ่งสนิท
แฮร์รี่ซึ่งอยู่ใกล้ประตูที่สุด ดึงประตูบานเลื่อนเปิดออกและชะโงกหน้ามองออกไป ระเบียงทางเดินโกลาหลวุ่นวาย นักเรียนต่างเบียดเสียดกันอยู่ที่ประตูห้อง ตื่นตระหนกและถามไถ่กันว่าเกิดอะไรขึ้น
“เกิดอะไรขึ้นน่ะ?” รอนลุกขึ้นยืนเช่นกัน
ยังไม่ทันขาดคำ ไฟก็ดับพรึ่บ
ทั้งตู้โดยสารจมอยู่ในความมืดมิดทันที
เสียงอึกทึกในระเบียงทางเดินดังขึ้นกว่าเดิม บางคนกรีดร้อง บางคนคลำหาสิ่งของ และบางคนก็เดินชนผนัง
“เกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย? ทำไมไฟดับ?”
“เฮ้ เพเนโลปี เธออยู่ไหน? เป็นอะไรหรือเปล่า?”
“ปล่อยนะ เพอร์ซี่ นั่นเท้าฉัน!”
เฮอร์ไมโอนี่กอดครุกแชงก์แน่น เจ้าแมวส่งเสียงครางต่ำๆ อย่างหวาดกลัว