กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ชาร์ลียืนนิ่ง สีหน้าของเขาสงบเยือกเย็นจนน่ากลัว
เขาเงยหน้าขึ้น กวาดสายตามองไม้กายสิทธิ์นับสิบอันที่ชี้มา ประเมินสถานการณ์เพื่อให้แน่ใจว่าเขาสามารถตอบโต้ได้ก่อนที่พวกมันจะร่ายคาถา จากนั้นจึงหันไปมองฟัดจ์
“ท่านรัฐมนตรี”
“การที่นักโทษแหกคุกออกมาจากอัซคาบันได้ นี่ถือเป็นการละเลยหน้าที่ของกระทรวงเวทมนตร์หรือเปล่าครับ?”
หน้าของฟัดจ์แดงก่ำขึ้นมาทันที เขาสูดหายใจลึก พยายามข่มความโกรธในใจ
“อย่าคิดว่าแค่เธอมีพรสวรรค์เป็นเลิศและมีพลังนิดหน่อย แล้วจะทำอะไรตามใจชอบได้นะ กระทรวงเวทมนตร์จะไม่ทนกับพฤติกรรมของเธอ”