กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ชาร์ลีเดินตามดัมเบิลดอร์เข้าไปในโถง แล้วรู้สึกได้ทันทีว่าสายตานับไม่ถ้วนกำลังจับจ้องมาที่เขา
รู้สึกเหมือนดารากำลังเดินพรมแดง ต่างกันแค่ผู้ชมเป็นกลุ่มพ่อมดในชุดแปลกตา
“ชาร์ลี ทางนี้” ดัมเบิลดอร์เตือนเบาๆ
พ่อมดในโถงกรูกันเข้ามา ทุกคนมีรอยยิ้มประดับหน้า
“ศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์ นี่คือหนุ่มน้อยอัจฉริยะคนนั้นเหรอครับ?”
“ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณไวท์”
“อายุน้อยแต่ความสามารถเหลือล้นจริงๆ”
ชาร์ลียิ้มสุภาพ พยักหน้าทักทายเหมือนหุ่นยนต์
พยักหน้า ยิ้ม จับมือ แล้วก็พยักหน้าอีก
กลายเป็นเครื่องจักรทักทายไร้อารมณ์ไปแล้ว