กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจ้านิฟเฟลอร์วิ่งหน้าตั้ง ขาสั้นๆ ของมันสับเร็วจี๋อย่างเหลือเชื่อ
ชาร์ลีเดินตามหลังไปอย่างสบายอารมณ์ เพราะมีคาถาพรางตาอยู่เลยไม่มีใครเห็น
“เจ้าตัวเล็กนี่วิ่งเร็วจริงแฮะ” ชาร์ลีพึมพำ
“แต่จะวิ่งเร็วแค่ไหน ก็หนีเงื้อมมือฉันไม่พ้นหรอก”
นิฟเฟลอร์พุ่งผ่านพุ่มไม้หนาทึบ มุดลอดใต้ขอนไม้ผุๆ แล้วไปหยุดอยู่หน้าเนินดินเล็กๆ ที่ดูไม่สะดุดตา
ชาร์ลีซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ คอยสังเกตการณ์
เนินดินนั้นดูธรรมดามาก ปกคลุมไปด้วยมอสและหญ้ารก
แต่ไม่นาน นิฟเฟลอร์อีกสองตัวก็โผล่ออกมาจากรูข้างเนินดิน
“จี๊ด จี๊ด จี๊ด!” นิฟเฟลอร์ตัวที่เพิ่งกลับมาถึงส่งเสียงร้องทันที ทำไม้ทำมือด้วยอุ้งเท้าเล็กๆ อย่างบ้าคลั่ง
นิฟเฟลอร์อีกสองตัวเข้ามารุมล้อม ดวงตาสีดำเล็กจิ๋วเต็มไปด้วยความงุนงง