กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตลอดหลายวันต่อมา เมื่อไหร่ก็ตามที่ไม่มีเรียน ชาร์ลีก็จะแอบไปเสกหินให้เป็นทองคำในป่าต้องห้าม จนหินแถวนั้นแทบจะเกลี้ยง
ดัมเบิลดอร์เฝ้ามองความเคลื่อนไหวลึกเข้าไปในป่าต้องห้ามผ่านลูกแก้ววิเศษบนหอคอยสูงของปราสาท
ความขยันขันแข็งของพ่อมดน้อยทำให้เขาหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก เพราะทิศทางความขยันมันผิดเพี้ยนไปไกลลิบ
ทุกเช้า ชาร์ลีจะไปปรากฏตัวตรงเวลาที่ใต้ต้นโอ๊กที่ทำเครื่องหมายไว้
และทุกเย็น เขาก็จะกลับมาพร้อมข้าวของพะรุงพะรัง
ศิลาอาถรรพ์ที่เดิมทีมีสีแดงเลือดเหมือนอัญมณี ตอนนี้ดูหม่นหมองลงไปเยอะ
ดัมเบิลดอร์ส่ายหน้า สงสัยว่าเด็กคนนี้ต้องเสกทองขนาดไหนถึงจะพอใจ
“บางทีฉันควรจะหยุดเขาได้แล้ว”
“ขืนปล่อยไว้แบบนี้ เขาอาจจะควบคุมตัวเองไม่ได้”