กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“รับขนมอร่อยๆ สักหน่อยไหมจ๊ะเด็กๆ?”
แม่มดหน้ากลมเข็นรถเข็นขายอาหารมาหยุดที่หน้าประตูตู้โดยสาร บนรถเข็นเต็มไปด้วยขนมรูปร่างแปลกตามากมายกองเป็นพะเนิน
ดวงตาของแฮร์รี่เป็นประกาย เขาลุกขึ้นยืนทันที “เอาครับ!”
ชาร์ลีก็ลุกขึ้นเช่นกัน ล้วงกระเป๋าเงินออกมา ตั้งแต่ออกจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเขายังไม่ได้กินอะไรเลย ท้องเริ่มร้องประท้วงแล้ว
ทั้งสองคนซื้อขนมกองโตมาคนละกอง แม่มดรถเข็นยิ้มแก้มปริขณะนับเหรียญซิกเกิ้ลในมือ
รอนมองดูขนมเต็มโต๊ะแล้วกลืนน้ำลายลงคอ ก่อนจะหยิบแซนด์วิชห่อกระดาษสีน้ำตาลออกมาจากกระเป๋าด้วยท่าทางกระดากอาย
“แม่ห่อมาให้น่ะ” รอนพึมพำเสียงเบา