กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ชาร์ลีเดินตามศาสตราจารย์มักกอนนากัลเข้าไปในร้าน
ร้านแคบๆ แห่งนี้อัดแน่นไปด้วยกล่องทรงเรียวยาวในทุกพื้นที่ว่าง ตั้งกองสูงพะเนินเทินทึกราวกับภูเขา
อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นของไม้เก่าและเวทมนตร์
ตรงกลางร้าน เด็กชายผมดำผอมแห้งกำลังถือไม้กายสิทธิ์ แววตาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น
ข้างๆ เขามียักษ์ตัวสูงใหญ่เกินเหตุนั่งอยู่ ศีรษะแทบจะชนเพดาน
เจ้ายักษ์เมื่อเห็นศาสตราจารย์มักกอนนากัล ก็รีบตะเกียกตะกายลุกขึ้นยืนทันที
“ศาสตราจารย์มักกอนนากัล!”
แฮกริดทักทายอย่างตื่นเต้น จนเผลอไปชนโคมไฟระย้าเหนือหัว ทำให้มันแกว่งไปมาอย่างบ้าคลั่งตอนที่เขาลุกขึ้น
แสงไฟทั้งร้านวูบวาบไปมา
“สวัสดี แฮกริด” ศาสตราจารย์มักกอนนากัลตอบรับอย่างนุ่มนวล