บทที่ 168 แต่งงาน

บทที่ 168 แต่งงาน

หากไม่มีตัวยาที่หลิวเหว่ยซ่วยมอบให้ ฉินฮ่าวฮั่นคงจะฆ่ามังกรขาวตัวนี้ไปแล้วอย่างแน่นอน

แต่ในเวลานี้เขารู้สึกว่าการมีสัตว์เลี้ยงแบบนี้ไว้สักตัวก็ถือว่าเข้าท่าไม่น้อย

เขากรอกยานี้ลงคอมังกรขาวน้อยโดยตรง มังกรขาวน้อยที่หายใจรวยรินไม่มีเรี่ยวแรงจะขัดขืนแม้แต่น้อย ทำได้เพียงกระตุกตัวเชิงสัญลักษณ์ไปสองที พอเป็นพิธีว่าได้ดิ้นรนขัดขืนแล้ว

ทว่าไม่นาน กลิ่นอายเฉพาะตัวของเผ่าแมลงก็แผ่ออกมาจากร่างของมังกรขาวน้อย

ฉินฮ่าวฮั่นแย้มยิ้มบางๆ พลางเดินเข้ามาข้างกายมังกรขาวน้อย

เขายื่นมือออกไปลูบหัวโตๆ ขนนุ่มฟูนั้น

คนอื่นเขาอุ้มหมาลูบแมว แต่ลูบมังกรแบบเขานี่ น่าจะเป็นคนแรกในประวัติศาสตร์ของดาวดวงนี้เลยก็ว่าได้

ช่วงแรกมังกรขาวน้อยยังส่ายหัวไปมาอยู่บ้าง แต่ไม่นานก็เริ่มคุ้นชินกับสัมผัสนี้ แถมยังส่งเสียงครางฮืออย่างสบายอารมณ์อีกสองสามที

เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ ฉินฮ่าวฮั่นก็รู้ได้ทันทีว่ามังกรขาวน้อยยอมสวามิภักดิ์อย่างสมบูรณ์แล้ว