กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 102 หิ่งห้อยแผดเผา
ซากปรักหักพังของตึกระฟ้าไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะเก็บกวาดเลยจริง ๆ ที่นี่กลายเป็นซากปรักหักพังราบเป็นหน้ากลองไปแล้ว
การที่เชรอฟจะยืนยันว่าพิมพ์เขียวยังอยู่หรือไม่นั้นเป็นเรื่องยากลำบากอย่างยิ่ง ไม่รู้เลยว่าจะต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหนกว่าจะเก็บกวาดเศษซากหินปูนพวกนี้จนหมด
ขณะที่กำลังเตรียมสั่งให้กองกำลังหลักเริ่มลงมือเก็บกวาด จู่ ๆ ก็มีคนเดินออกมาจากฝั่งซากปรักหักพัง
นั่นคือยามของลี่ปั๋วหย่าสองสามคน พวกเขาพยุงกันและกันออกมา เนื้อตัวเปรอะเปื้อนไปด้วยฝุ่นดิน สภาพราวกับเพิ่งรอดชีวิตจากหายนะมาได้
"พวกแก? พวกแกออกมาได้ยังไง?" เชรอฟมองคนพวกนี้ด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อแล้วเอ่ยถาม
"ท่านผู้นำ ก่อนที่ตึกจะถล่ม ผู้นำอสูรแมลงคนนั้นส่งพวกเราออกมาผ่านประตูมิติบานนั้นครับ"
สีหน้าของเชรอฟพลันมืดมนลงทันที ใช่แล้ว เขาลืมไปสนิทว่าอสูรแมลงมีประตูมิติแบบนั้นที่สามารถเทเลพอร์ตไปกลับได้อย่างอิสระ
ถ้าเป็นอย่างนั้น ฉินฮ่าวฮั่นก็คงยังไม่ตายอย่างแน่นอน