กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 66 เรื่องมันชักจะไปกันใหญ่แล้ว
บทที่ 66 เรื่องมันชักจะไปกันใหญ่แล้ว
บทที่ 66 เรื่องมันชักจะไปกันใหญ่แล้ว
ด้วยความรู้สึกกระวนกระวายใจ เก๋อหลิงจึงเดินตามหลังสมิธเข้าไปในหุบเขาที่หมอกหนาทึบปกคลุม
เธอแยกทิศไม่ออกเลยแม้แต่น้อย ทัศนวิสัยรอบตัวไม่ถึงสองเมตร ได้แต่เดินตามติดสมิธไปทุกฝีก้าว
เดินไปนานเท่าไหร่ไม่อาจรู้ได้ จู่ๆ ทัศนียภาพรอบตัวก็พลันเปิดโล่งกว้าง
ใต้เท้าคือผืนหญ้าเขียวขจี รอบด้านคือแมกไม้สูงตระหง่าน ลำธารส่งเสียงไหลริน ราวกับหลุดเข้ามาในโลกแห่งเทพนิยาย
เมื่อมองจากตรงนี้ออกไป กลับเห็นเพียงหมอกบางๆ จางๆ ลอยอยู่ไกลๆ ประหนึ่งว่าหมอกหนาทึบที่เธอเพิ่งเผชิญมาเป็นแค่ภาพลวงตา
ฉินฮ่าวฮั่นยืนอยู่หน้ารังแม่ เอ่ยทักทายเก๋อหลิงอย่างกระตือรือร้น
"คุณเก๋อ ยินดีต้อนรับครับ เชิญเข้ามาคุยข้างในก่อนสิ"