บทที่ 58 คลื่นซากศพถาโถม

บทที่ 58 คลื่นซากศพถาโถม

วันที่ 22 สิงหาคม วันที่สี่สิบของการเริ่มต้นวันสิ้นโลก

ในขณะที่ทางฝั่งฐานเรือนจำกำลังจัดเตรียมงานเลี้ยงกันอย่างเร่งรีบและคึกคัก สถานการณ์ที่ไม่มีใครล่วงรู้ก็กำลังเกิดขึ้นอย่างเงียบๆ ที่ตำบลเป่าหัว

บนชั้นดาดฟ้าของอาคารที่ว่าการตำบล

ภายในห้องทำงาน มนุษย์กลายพันธุ์ทารกค่อยๆ คลานขึ้นมาจากพื้น

อาจเป็นเพราะศีรษะของมันใหญ่โตเกินไปและดูดซับสารอาหารไปมาก ทำให้ท่อนล่างสั้นกุดจนไม่สามารถยืนได้ ทำได้เพียงคลานไปตามพื้นอย่างทุลักทุเลเท่านั้น

แม้พวกมนุษย์กลายพันธุ์รอบๆ จะสามารถแบกมันเดินไปมาได้ แต่กลับไม่มีตัวไหนเลยที่ทำให้มันรู้สึกสบาย

จนกระทั่งหลัวเฟยมาถึง

มนุษย์กลายพันธุ์ทารกออกคำสั่งกับหลัวเฟย ให้เขาแบกมันขึ้นหลัง

ความจริงแล้วหลัวเฟยจะไม่ทำตามก็ได้ คำสั่งของมนุษย์กลายพันธุ์ทารกนั้น อาจเป็นเพราะเขายังคงมีสติสัมปชัญญะอยู่ เขาจึงไม่ใช่ว่าจะต่อต้านไม่ได้