บทที่ 52 ปิดล้อมสังหารระดับสาม (ตอนที่สาม เพิ่มให้เพื่อนนักอ่าน เฝ่ยถู่ป้าจ่ง)

บทที่ 52 ปิดล้อมสังหารระดับสาม (ตอนที่สาม เพิ่มให้เพื่อนนักอ่าน เฝ่ยถู่ป้าจ่ง)

ฉินฮ่าวฮั่นเดินเข้ามาในลานกว้าง และได้พบกับสายตาอันด้านชาว่างเปล่าจำนวนมาก

ผู้คนในเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งนอนขดตัวอยู่ตามเพิงพัก สีสันของเพิงพักทั้งหลังดูหม่นหมองไร้ชีวิตชีวา

เครื่องนอนเก่าขาด ใบผักเน่าเปื่อย และเตาไฟที่ก่อขึ้นจากก้อนหิน

ในหม้อต้มโจ๊กใสไร้รสชาติที่มีเมล็ดข้าวลอยอยู่บางตาจนแทบนับเม็ดได้

บางคนมีบาดแผลตามตัว บาดแผลถึงขั้นอักเสบแต่กลับไม่ได้รับการรักษาใดๆ เลย มีแมลงวันบินตอมวนเวียน คอยแต่จะหาโอกาสชิมรสเลือดสดๆ อยู่ตลอดเวลา

ยังมีเด็กๆ อีก เด็กที่สูญเสียความรักและการดูแลจากพ่อแม่ เวลานี้จึงเปรียบเสมือนลูกแกะที่ไร้ทางสู้ บนร่างกายเล็กๆ เหล่านั้นถึงกับมีร่องรอยของการถูกทุบตีอย่างทารุณ

กำแพงโดยรอบกำลังได้รับการเสริมความแข็งแรง และงานหนักพวกนี้ก็ตกเป็นหน้าที่ของผู้รอดชีวิตเหล่านี้