บทที่ 13 พัฒนาอย่างก้าวกระโดด

บทที่ 13 พัฒนาอย่างก้าวกระโดด

ฉินฮ่าวฮั่นรู้สึกเสียดาย เพราะไม่ใช่ข้อความจากลั่วเสี่ยวซี

แต่เป็นข้อความที่มาจากถงเฉิงว่าง

"ฉินฮ่าวฮั่น สวัสดีนะ พอเห็นข้อความบนเว็บแล้วฉันแทบไม่อยากเชื่อเลยว่าเป็นนาย คุณพระช่วย! สวรรค์ช่างดีกับฉันเหลือเกิน ในวันคืนที่เต็มไปด้วยอันตรายรอบด้านแบบนี้ ในช่วงเวลาที่ฉันคิดว่าจะไม่ได้เจอนายอีกแล้ว สวรรค์กลับส่งนายกลับมาอยู่ข้างฉันอีกครั้ง"

"นี่คงเป็นของขวัญจากสวรรค์ บางทีอาจได้ยินคำอธิษฐานของฉัน ฉันรู้สึกขอบคุณมากจริงๆ"

"คิกๆ ยังไม่รู้ล่ะสิว่าฉันเป็นใคร? เดี๋ยวให้ดูรูปฉันหน่อย ดูซิว่านายยังจำฉันได้ไหม?"

ท้ายข้อความมีรูปถ่ายในชีวิตประจำวันแนบมาด้วยหนึ่งรูป

เป็นรูปเซลฟี่บนดาดฟ้าของตึกหลังหนึ่ง

เธอสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว รูปร่างมีส่วนเว้าส่วนโค้งเย้ายวนใจ

ผมยาวสยายปลิวไสวตามแรงลม ยิ่งเพิ่มเสน่ห์ชวนมองให้กับหญิงสาว