บทที่ 10 สยบคนด้วยคุณธรรม

บทที่ 10 สยบคนด้วยคุณธรรม

เมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องของสองสาว สีหน้าของฉินฮ่าวฮั่นก็พลันชะงักค้าง

เขาถอนหายใจออกมาเบาๆ ในใจ พลางยันกายลุกขึ้นนั่ง

เพียงยกมือขึ้นเล็กน้อย ผึ้งงานสองตัวก็วางบานประตูที่ชูไว้สูงลงบนพื้น

เขาไม่ได้ลุกออกไปในทันที สองเท้าแตะลงบนพื้น แต่ยังคงนั่งอยู่บนบานประตูเช่นเดิม

ฉินฮ่าวฮั่นมองไปยังสองหญิงสาวที่หน้าตาถอดแบบกันมาแทบจะเหมือนกันเปี๊ยบด้วยสีหน้าราบเรียบ ก่อนจะค่อยๆ เอ่ยปาก

"เมื่อก่อนฉันมักจะโดนคนเข้าใจผิดอยู่บ่อยๆ เพราะผิวขาว หุ่นดี แถมหน้าเด็ก บวกกับวิธีเปิดตัวของฉันในวันนี้มันชวนตกตะลึงไปสักหน่อย พวกเธอจะเข้าใจผิดคิดว่าฉันเป็นซอมบี้ก็ไม่แปลกหรอก ฉันไม่โทษพวกเธอหรอกนะ เพราะตั้งแต่ห้าปีก่อน ใครเห็นหน้าฉันก็มักจะถามว่า 'เพิ่งจะอายุสิบแปดใช่ไหม' กันทั้งนั้น น่ารำคาญจะตายชัก"

สองสาวฝั่งตรงข้ามมองฉินฮ่าวฮั่นด้วยความตระหนกที่ยังไม่คลาย ชั่วขณะนั้นจึงไม่กล้าเอ่ยปากพูดอะไร