กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Mǎn mǎn_满满
บทที่ 48 กลายพันธุ์ก็กลายพันธุ์ บ้าก็บ้ากันไปใหญ่
สิ่งที่ทำให้ชุนจิ่นปวดหัวคือ เพื่อน ๆ ของนางใสซื่อและใจดีขนาดนี้ ถ้าถูกคนลอบเล่นงานในแดนเร้นลับจะทำอย่างไร!
แม้เชือกที่ซ่งฝูกวงให้มาจะแข็งแรง แต่ไม่มีใครรู้ว่าตอนถูกส่งตัวไปมันจะขาดหรือไม่ นางจึงกางปีกบนศาสตราวิเศษเหินเวหาแล้วถอนขนออกมาหลายเส้น
นางแจกให้คนละเส้น “เก็บไว้ให้ดี ถ้าเจออันตรายก็หักมันทิ้ง ข้าจะบินไปอยู่ข้างพวกเจ้าทันที แล้วช่วยอัดศัตรูให้เละ”
อวิ๋นจือเหยียนร้องเสียงดัง “ราชันจงเจริญ! ท่านเอ็นดูหม่อมฉันที่สุดเลย~”
ชุนจิ่น: ? กลายพันธุ์แล้วไง มีคนบ้าเพิ่มอีกคนเหรอ?
ชิงเหยียนซีแปลงร่างเป็นแฟนคลับตัวน้อยทันที “ราชัน เสี่ยวอวิ๋นจื่อเป็นอะไรไปหรือ? ไม่มีความเป็นชายเอาเสียเลย~”