กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Mǎn mǎn_满满
บทที่ 33 ทั้งสองฝ่ายต่างไม่พอใจกับพันธสัญญานี้ จึงด่ากันอย่างเจ็บปวด
กระบี่ต้าไป๋เหมือนสัมผัสอะไรได้ จึงเร่งความเร็วสลัดชุนจิ่นทิ้งทันที “ไอ้กระบี่ชาติชั่ว! ใครเลือกเจ้าไปก็ตาบอดใจบอดแล้ว กระบี่ไร้แม่!”
ไม่มีใครทำอะไรกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกะทันหันได้ นางทำได้แค่ไปหากระบี่เล่มอื่น ยิ่งเดินลึกเข้าไป ระดับชั้นก็ยิ่งสูง วันนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ถึงไม่มีสักเล่มเลือกนาง รอยยิ้มขมขื่นผุดขึ้นที่มุมปาก หรือว่านางไม่เหมาะกับวิชากระบี่จริง ๆ
นางทิ้งตัวนอนแผ่บนพื้นไปเลย ความสำเร็จเกิดจากความพยายามในวันหน้า วันนี้พักสักหน่อยแล้วกัน