กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Aphun-Tran
บทที่ 52 - เฮยเฟิง
แม้กระทั่งภาพวาดและผลงานอักษรพู่กันที่แฝงไว้ด้วยมรรคาอันยิ่งใหญ่ เขาก็ยังไม่เห็นอยู่ในสายตา เช่นนั้นแล้วตัวตนที่แท้จริงของซูหมิง จะมีระดับพลังสูงส่งปานใดกันแน่?!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ หยาดเหงื่อของโม่ชงและจ้าวเฟิงทั้งสองคนก็พลันไหลรินออกมาราวกับห่าฝน ทั่วทั้งร่างเปียกชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อเย็นจนชุ่มเสื้อผ้า
หากเมื่อครู่นี้ พวกเขาลงมือต่อซูหมิงจริงๆ ป่านนี้คงได้กลายเป็นซากกระดูกไร้วิญญาณไปตั้งนานแล้ว!
"พวกเจ้าสองคน ร้อนมากหรือ?" ในเวลานี้ ซูหมิงพลันสังเกตเห็นโม่ชงและจ้าวเฟิงที่เหงื่อท่วมตัว
ตามหลักการแล้ว ยามนี้เป็นช่วงฤดูใบไม้ผลิ อากาศไม่หนาวไม่ร้อน อีกทั้งโม่ชงและจ้าวเฟิงก็แต่งกายด้วยเสื้อผ้าค่อนข้างบาง เหตุใดจึงได้เหงื่อไหลไคลย้อยถึงเพียงนี้เล่า?
หรือว่าร่างกายของคนทั้งสองจะอ่อนแอเกินไป?