กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Aphun-Tran
บทที่ 49 - รวมตัวพร้อมหน้า
ซูหมิงมองดูหญ้าแก่นทิพย์ในมือ มุมปากกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง
หญ้าป่าต้นนี้ ก็นับเป็นของขวัญได้ด้วยหรือ?!
เป็นจริงดั่งคำว่า ยิ่งคาดหวังไว้สูง ก็ยิ่งต้องผิดหวังมากจริงๆ!
ยามนี้ในใจของซูหมิง รู้สึกผิดหวังเป็นอย่างยิ่ง
หากมิใช่เพราะเห็นว่าเทียนชิงจื่อมีสีหน้าจริงใจจริงจัง ซูหมิงคงนึกไปแล้วว่าเทียนชิงจื่อจงใจมาล้อเลียนตนเล่น
"ช่างเถอะๆ หญ้าป่าต้นนี้อย่างไรเสียก็เป็นน้ำใจของเทียนชิงจื่อ ยิ่งไปกว่านั้น หญ้าเทียนชิงต้นนี้จะมีสิ่งใดพิเศษหรือไม่ ก็ยังไม่อาจรู้ได้"
หลังจากซูหมิงปลอบประโลมตนเองในใจประโยคหนึ่งแล้ว จึงโยนหญ้าป่าที่เทียนชิงจื่อนำมามอบให้ทิ้งไปด้านข้างตามสบาย
จากนั้น ซูหมิงก็หมุนตัวกลับไปจัดเก็บกวาดร้านขายของชำต่อไป
เมื่อมองดูท่าทางของซูหมิง ในใจของเทียนชิงจื่อก็พลันลอบอุทานแย่แล้ว