บทที่ 46 - เขาไม่ใช่ยอดคนเร้นกายหรอก

บทที่ 46 - เขาไม่ใช่ยอดคนเร้นกายหรอก

ตำบลชิงเฟิง ร้านขายของชำ

ซูหมิงนอนเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้โยก อุ้มเสี่ยวไป๋ไว้ในอ้อมอก นอนอาบแดดอย่างสบายอารมณ์อยู่หน้าประตูใหญ่

ส่วนเซียวจื่อเยียนยืนอยู่ด้านหลังของซูหมิง ช่วยนวดไหล่ให้ซูหมิงอย่างอ่อนโยน

"ท่านซู นี่คือคนรับใช้คนใหม่ที่ท่านเพิ่งจ้างมาหรือจ๊ะ?" ในเวลานี้ หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งที่เพิ่งซื้อกับข้าวเสร็จและกำลังจะเดินกลับบ้าน พลันหยุดฝีเท้าลง ยิ้มพลางกล่าวว่า "ไม่เลวเลยนะเนี่ย แม่หนูน้อยคนนี้หน้าตาสะสวยน่ารักทีเดียวเชียว"

"ท่านซู สายตาของท่านช่างเฉียบแหลมจริงๆ เลือกคนรับใช้ยังได้สวยปานนี้"

"ป้าจาง ท่านเข้าใจผิดแล้วล่ะ" ซูหมิงยิ้มพลางกล่าวว่า "นางไม่ใช่คนรับใช้ที่ข้าจ้างมาหรอก นางนับเป็นเด็กฝึกงานน่ะ"