บทที่ 36 - กระบี่มังกรคราม

บทที่ 36 - กระบี่มังกรคราม

"ขอบคุณผู้อาวุโสซูที่เมตตามอบผลงานอันล้ำค่าให้ขอรับ! ขอบคุณผู้อาวุโสซูเป็นล้นพ้นขอรับ!" กู่ชิงหยางสีหน้าตื่นเต้นยินดี รีบค้อมกายแสดงความขอบคุณยกใหญ่

เมื่อมองดูท่าทางของกู่ชิงหยาง ซูหมิงก็อดไม่ได้ที่จะลอบทอดถอนใจ

กู่ชิงหยางผู้นี้ ไม่เพียงแต่ชื่นชอบการเขียนอักษรพู่กันเท่านั้น ทว่าถึงขั้นเป็นผู้คลั่งไคล้ในอักษรพู่กันอย่างแท้จริง

เห็นได้ชัดว่าเขามองอักษรพู่กันประหนึ่งเป็นชีวิตจิตใจของตนเอง

คนประเภทนี้ ซูหมิงค่อนข้างรู้สึกถูกชะตาไม่น้อย

ซูหมิงพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ จากนั้นจึงคลี่กระดาษซวนจื่อออก หยิบพู่กันขึ้นมา

ทว่าในจังหวะที่จรดพู่กัน ซูหมิงก็เริ่มรู้สึกลำบากใจขึ้นมาอีกครั้ง เขาไม่รู้จริงๆ ว่าควรจะเขียนบทกวีใดให้แก่กู่ชิงหยางดี