บทที่ 17 - หอคอยทมิฬ

บทที่ 17 - หอคอยทมิฬ

"จื่อเยียน ข้ามีสถานที่แห่งหนึ่ง น่าจะเหมาะกับการฝึกฝนของเจ้าทีเดียว" ซูหมิงยกยิ้มมุมปาก กล่าวว่า "เจ้าตามข้ามาสิ"

กล่าวพลาง ซูหมิงก็อุ้มเสี่ยวไป๋ ลุกขึ้นเดินตรงไปยังอีกฟากหนึ่งของเรือนหลัง

ในไม่ช้า ซูหมิงก็พาเซียวจื่อเยียนมาหยุดอยู่เบื้องหน้าหอคอยทมิฬสูงตระหง่านหลังหนึ่ง

"จื่อเยียน หอคอยทมิฬหลังนี้ ข้าลงมือสร้างขึ้นมาด้วยตนเองเมื่อปีกลาย"

ซูหมิงแหงนมองหอคอยสูงตรงหน้า กล่าวต่อว่า "หอคอยนี้ ยามปกติข้าแทบไม่ได้ใช้งานอันใด จึงใช้มันเป็นห้องเก็บของเรื่อยมา"

"ทว่าที่นี่ค่อนข้างเงียบสงบ น่าจะเหมาะสำหรับการฝึกฝนของเจ้าไม่น้อย"

"ช่วงสองวันนี้ เจ้าก็ฝึกฝนอยู่ที่นี่เถิด"

"ขอบคุณผู้อาวุโสซูเจ้าค่ะ!" หลังจากเซียวจื่อเยียนกล่าวขอบคุณซูหมิงด้วยความซาบซึ้งใจแล้ว นางจึงแหงนหน้ามองหอคอยทมิฬเบื้องหน้า