บทที่ 12 - เสียงพิณแห่งมรรคา

บทที่ 12 - เสียงพิณแห่งมรรคา

"มู่ไป๋ ปู้ฝาน พวกท่านพาจื่อเยียนเข้ามานั่งข้างในก่อนสิ"

ภายในร้านขายของชำ ซูหมิงหยิบจับสมุนไพรไปพลางกล่าวไปพลางว่า "การต้มยาสมุนไพรอาจต้องใช้เวลาถึงสองชั่วยาม พวกท่านเข้ามาพักผ่อนข้างในก่อนเถิด"

"ผู้อาวุโสซู ลำบากท่านแล้วขอรับ พวกเราจะเข้าไปเดี๋ยวนี้"

เซียวมู่ไป๋และหยางปู้ฝานตอบรับคำหนึ่ง จากนั้นจึงพาเซียวจื่อเยียนเดินเข้าไปในร้านขายของชำ

เมื่อเข้ามาในร้านขายของชำ ภาพวาดและอักษรพู่กันหลากหลายรูปแบบก็พลันปรากฏสู่สายตาของเซียวจื่อเยียนในทันที

ในไม่ช้า สายตาของเซียวจื่อเยียนก็ไปหยุดอยู่ที่ภาพทิวทัศน์ขุนเขาเขียวขจีสายน้ำใสภาพหนึ่ง

ภาพวาดม้วนนี้ ไม่เพียงแต่งดงามสมบูรณ์แบบไร้ที่ติเท่านั้น ทว่าภายในกลับแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายแห่งมรรคาอันลึกล้ำ!