บทที่ 7 - นำสมุนไพรทิพย์มาปรุงอาหาร

บทที่ 7 - นำสมุนไพรทิพย์มาปรุงอาหาร

"เอาเถอะ เช่นนั้นข้าก็รับไว้ก็แล้วกัน" เมื่อเห็นสีหน้าจริงใจของหยางปู้ฝาน ซูหมิงก็ตัดใจปฏิเสธต่อไม่ลง ทำได้เพียงกัดฟันรับไว้

หลังจากรับกล่องไม้ที่หยางปู้ฝานยื่นให้มาแล้ว ซูหมิงก็ไม่คิดอะไรมาก เปิดกล่องออกดูโดยตรง

ทว่าเมื่อซูหมิงเห็นสิ่งของภายในกล่องไม้ สีหน้าก็พลันแข็งค้าง ยืนนิ่งอึ้งอยู่กับที่

ซูหมิงคิดไม่ถึงเลยว่า ภายในกล่องไม้ใบเล็กที่แกะสลักอย่างประณีตงดงามนี้ สิ่งที่วางอยู่กลับเป็นเพียงดอกไม้ป่าดอกหนึ่ง

ดอกไม้ป่านี้เอามาแล้วจะมีประโยชน์อันใดเล่า?

แม้ว่าซูหมิงจะไม่ชอบของขวัญที่หยางปู้ฝานมอบให้ แต่นี่ก็นับเป็นน้ำใจของหยางปู้ฝานเช่นกัน