กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตอนที่ 287 อยู่ใต้คนเพียงคนเดียว บังเต๊กแห่งซีเหลียง
เฮ้อ!
หลินอี้กล่าววาจาเช่นนี้กับตนแล้ว เห็นได้ชัดว่าไม่ได้เตรียมจะละเว้นตน วันนี้คงต้องมรณาอย่างแน่แท้
เขาถอนหายใจยาวกล่าวเสียงหนักแน่น “อ๋องเป่ยเหลียงนับเป็นวีรชน ทว่าแผ่นดินต้องการความมั่นคง เป่ยเหลียงอันตรายเกินไปแล้ว ฮ่องเต้จะวางพระทัยได้อย่างไร ท้ายที่สุดองค์เหนือหัวก็ทำเพื่อราษฎรใต้หล้า”
“เขาทำเพื่อแผ่นดิน แต่ไร้ซึ่งราษฎร!”
ในสายตาเขามีเพียงอำนาจของตนเอง ไม่มีราษฎรไร้ปวงประชา ทั้งหมดเป็นเพียงหมากของเขาเท่านั้น
เพียะ!
เขาทิ้งเหรียญตราของหลิวจื่ออี้ให้เว่ยทง ยิ้มแล้วกล่าว “ผู้บัญชาการเว่ย นี่คือเหรียญตราของหลิวจื่ออี้ ดูท่าเจ้าคงถูกหลี่อันหลานทอดทิ้งแล้ว ในใจเจ้ามีความคิดเช่นไรเล่า”
“เงาทมิฬ!”