เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตอนที่ 254 หนึ่งเที่ยวได้ปลาหนึ่งแสนจิน ราชันแห่งการจับปลา
ยามนี้ หวังเยวี่ยฉุกคิดถึงปัญหาข้อหนึ่งขึ้นมาได้
“นายท่าน หากคนเหล่านี้ล่วงรู้ถึงกับดักการยกเว้นภาษีแล้วเกิดเลิกทำขึ้นมาเล่าขอรับ” เขาค่อนข้างกังวล หากทำไปทำมาแล้วไม่มีผู้ใดสนใจแผนการของนายท่าน เช่นนั้นมิขาดทุนย่อยยับหรือ
ฮ่า ๆ ๆ!
หลินอี้ยังมิทันตอบ ความด้านข้างบิต๊กกลับหัวเราะร่า เอ่ยขึ้นอย่างมีความหมายลึกซึ้งว่า “คนเราเมื่อได้ลิ้มรสความหวานแล้ว อย่าว่าแต่ภาษีเพียงเล็กน้อยเลย ต่อให้นายท่านส่งเรือรบไปปิดกั้นลำน้ำ เจ้าเชื่อหรือไม่ว่าก็ยังคงมีคนลอบผ่านเข้ามาจากภายในดินแดนต้าหนิงอยู่ดี”
ในฐานะพ่อค้า เขาย่อมเข้าใจการเสียสละและการเลือกของพ่อค้าดี ขอเพียงมีผลประโยชน์อยู่ การยอมเสียเปรียบเล็ก ๆ น้อย ๆ จะเป็นไรไป