กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตอนที่ 187 เมื่อผู้คนลงมือเพาะปลูกบนผืนดิน ก็จักไม่อาจสัญจรไปไหนได้อีก
มีพิษจริง ๆ หรือ?
ย่อมไม่ใช่แน่นอน!
หลินอี้มองทั่วป๋าชิงซงที่ห่างออกไป แววตาฉายร่องรอยลึกล้ำประหลาด เอ่ยแผ่วเบา “เหตุใดเผ่าคนเถื่อนแดนเหนือจึงยากแก่การกวาดล้างทำลาย ก็เพราะพวกเขาย้ายถิ่นสัญจรไปมา ทว่าหากมีมันเทศและมันฝรั่งเล่า?”
ซี้ด ซี้ด ซี้ด!
เมื่อได้ยินประโยคนี้ ทุกคนพลันตาเป็นประกาย ที่แท้นายท่านก็วางแผนเช่นนี้นี่เอง
ทว่าหากคิดตรึกตรองให้ดี ก็ยังมีช่องทางให้ดำเนินการได้จริง ๆ
ชนเผ่าเร่ร่อนโยกย้ายตามแหล่งน้ำและทุ่งหญ้า นี่คือการเลี้ยงสัตว์เร่ร่อนที่พวกเขาจำต้องทำเพื่อความอยู่รอด ทว่าหากพวกเขามีมันเทศและมันฝรั่ง ความหมายย่อมแปรเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง