เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตอนที่ 180 องค์ชายสาม: ข้าต้องฝ่าฝืนคำสอนบรรพชนแล้ว
เมื่อกวาดสายตามองไป หัวใจของเขาก็พลันเย็นวาบไปครึ่งดวง!
“นี่มัน.......”
เส้นทางที่เดิมทีค่อนข้างกว้างขวาง บัดนี้แปรเปลี่ยนสภาพไปจนไม่เหลือเค้าเดิม ถนนทั้งสายคลาคล่ำไปด้วยหินก้อนใหญ่ก้อนน้อย ขวางกั้นอยู่เบื้องหน้าของขบวนรถลำเลียงเสบียงพอดี
ม้าศึกอาจพอผ่านไปได้ ทว่ารถม้ากลับมิอาจสัญจรไปต่อได้แล้ว
หากเป็นยามปกติ ยังพอเร่งเคลียร์เส้นทางอย่างเร่งด่วนเพื่อให้เดินทางต่อได้ ทว่ายามนี้ด้านหลังยังมีทัพติดตาม ย่อมไม่มีเวลาให้ทำเช่นนั้น เพราะศัตรูก็มิใช่คนโง่ ไม่มีทางหยิบยื่นโอกาสให้แน่
ช้าก่อน!
ยามนี้เขาพลันนึกถึงปัญหาประการหนึ่งขึ้นมาได้ ซึ่งเป็นปัญหาที่เคร่งเครียดจริงจังยิ่งนัก
ภาพเหตุการณ์นี้ คล้ายว่ามีความรู้สึกคุ้นเคยตาอยู่บ้าง
การขวางทางที่คุ้นเคย!