ตอนที่ 102 เมืองซีเหลียง ผุดตระหง่านฟ้า

ตอนที่ 102 เมืองซีเหลียง ผุดตระหง่านฟ้า

“ฮ่องเต้ทรงปรีชาญาณ!”

เว่ยทงตระหนักแจ้ง รุดคุกเข่าลงทันที เอ่ยด้วยความเคารพนอบน้อม

สำคัญคือหลินอี้ยังเยาว์วัยเกินไปจริง ๆ ยังคงมองพระทัยของฮ่องเต้ผิดไป ทอดพระเนตรตามความคาดเดาไปเอง

พระอุปนิสัยของฮ่องเต้อาจกล่าวได้ว่า ยอมให้ข้าทรยศคนทั้งใต้หล้า ดีกว่าให้คนทั้งใต้หล้าทรยศข้า คำวิพากษ์วิจารณ์ของราษฎรก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงสิ่งใด ได้มากที่สุดก็แค่เพิ่มความยุ่งยากขึ้นมาเล็กน้อยเท่านั้น

หลี่อันหลานมองเขาปราดหนึ่ง เอ่ยเสียงหนักว่า “เจ้าเด็กหลินอี้ช่วงนี้ทำอะไรอยู่ มันก่อเรื่องไว้มากมายถึงเพียงนี้ ย่อมไม่มีทางสงบเจียมตัวถึงเพียงนั้นกระมัง?”