ตอนที่ 32 ข้ายังคงเป็นเด็กหนุ่มคนเดิม

ตอนที่ 32 ข้ายังคงเป็นเด็กหนุ่มคนเดิม

เมื่อเห็นท่าทางอันจริงใจของทั้งสองคน หลินอี้อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา แล้วเอ่ยว่า “แม้แต่ตัวข้าเองก็ยังคิดไม่ถึงเลยว่าตัวเองจะมีข้อดีมากมายขนาดนี้ ดูท่าสายตาของพวกเจ้าจะพัฒนาขึ้นแล้วสินะ!”

“องค์ชายทายาทชมเกินไปแล้ว คบคนพาลพาลพาไปหาผิด คบบัณฑิตบัณฑิตพาไปหาผล ได้ติดตามวีรบุรุษรุ่นเยาว์เช่นองค์ชายทายาท หากพวกข้ายังไม่มีความก้าวหน้าอีก เช่นนั้นมิกลายเป็นขยะหรอกหรือขอรับ” จ้าวหู่กล่าวด้วยน้ำเสียงเที่ยงธรรมตรงไปตรงมา

หลินอี้กลับต้องมองจางหลงและจ้าวหู่เสียใหม่แล้ว

ยามนี้เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่าเหตุใดเหล่าขุนนางสอพลอเหล่านั้นถึงเป็นที่โปรดปรานของฮ่องเต้ ก็นั่นสิ คำพูดไพเราะ คำพูดที่ฟังแล้วเข้าหู ผู้ใดบ้างเล่าจะไม่ชอบ