เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ตอนที่ 5 เป่ยเหลียงเกริกไกร เหล่ามารร้ายเริงระบำ
“หานซง คารวะองค์ชายทายาท!”
เมื่อเผชิญหน้ากับองค์ชายทายาทหลินอี้ หานซงมิกล้ากระด้างกระเดื่องแม้แต่น้อย รีบโน้มกายลงคารวะเพื่อแสดงความเคารพโดยทันที
หลินอี้พยักหน้าเล็กน้อย มิได้กล่าววาจาไร้สาระ เข้าสู่ประเด็นหลักโดยพลัน
“หานซง เรื่องมือสังหารสืบความไปถึงไหนแล้ว”
“องค์ชายทายาท เรื่องนี้.......”
สีหน้าของหานซงพลันแข็งค้าง เผยความอับอายและกระอักกระอ่วนเต็มใบหน้า
เมื่อเห็นรอยยิ้มหยันขององค์ชายทายาท เขารู้สึกราวกับตนเองถูกอัปยศด่าทอ ทว่ากลับมิอาจแก้ตัวด้วยวาจาใดได้เลย
ตัวเขาได้ทุ่มเทสุดกำลังแล้ว ถึงขั้นสังหารผู้คนไปไม่น้อยเมื่อครู่นี้ ทว่าเหล่ามือสังหารกลับคล้ายปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า ทำเอาเขาจนปัญญาไร้เบาะแสโดยสิ้นเชิง
“กล่าวเช่นนี้ หมายความว่าไร้ซึ่งข่าวคราวแม้แต่น้อยเลยรึ”