ตอนที่ 307 หมวกเขียวกับการหยามเกียรติของลูกผู้ชาย

การได้ยินคำพูดเช่นนี้จากปากของเซียวผิง ทำให้ในใจของสวี่เซิ่นตกใจไม่น้อยเช่นกัน

เซียวผิงรู้แล้วว่าเซียวจ้งไม่ใช่ลูกชายของเขาอย่างนั้นหรือ สวี่เซิ่นเหลือบมองไปทางห้องตามจิตสำนึก ในใจพลันนึกถึงคำพูดที่เซียวจ้งคุยโทรศัพท์กับเขาเมื่อสองวันก่อน

ภายในใจของสวี่เซิ่นโกรธเกรี้ยวถึงขีดสุด นั่นก็หมายความว่าเซียวผิงมีจิตสำนึกรู้แล้วว่าเซียวจ้งไม่ใช่เด็กของตัวเอง ถึงได้ทำกับเซียวจ้งเช่นนั้นใช่ไหม

“เรื่องนี้อย่าไปฟังความข้างถนนจะดีกว่า ฉันว่าเซียวจ้งก็ไม่ได้ไม่เหมือนนาย แค่เหมือนแม่ของเขามากกว่า นายคิดว่าไงล่ะ”

เซียวผิงหัวเราะเจื่อน “เมื่อก่อนฉันก็เคยปลอบใจตัวเองแบบนี้ เซียวจ้งหน้าตาหมดจด นิสัยก็รู้ความ เหมือนกับจางหมิ่นเมื่อหลายปีก่อนไม่มีผิดเพี้ยนจริง ๆ แต่นี่ทุกคนต่างก็พูดกัน ต่อให้ฉันไม่อยากฟังก็ต้องฟัง”

สวี่เซิ่นถามเซียวผิง “ตามหลักแล้วเรื่องในครอบครัวของพวกนายฉันไม่สะดวกจะเข้าไปก้าวก่าย แต่เรื่องนี้นายเคยถามจางหมิ่นหรือยัง นายกับจางหมิ่นก็อยู่กินกันมาหลายปีขนาดนี้ ความไว้เนื้อเชื่อใจขั้นพื้นฐานระหว่างสามีภรรยาควรต้องมี...”

พอได้ยินชื่อของแม่ เซียวจ้งก็วิ่งออกมาจากห้องด้วยตัวเอง เขาบอกกับสวี่เซิ่นว่า “แม่บาดเจ็บ ตาของแม่ถูกคนควักออกไป ตอนนี้อยู่ที่โรงพยาบาล แม่บอกว่าแม่เจ็บมาก!”

เซียวจ้งรู้ว่าคุณลุงคนนี้ไม่ให้ตัวเองเปิดเผยเรื่องที่ทั้งสองคนรู้จักกันเป็นการส่วนตัว เดิมทีสวี่เซิ่นก็ไม่ค่อยปรากฏตัวในตระกูลอยู่แล้ว เซียวจ้งจึงไม่รู้ชัดว่าสวี่เซิ่นยังมีความสัมพันธ์เป็นญาติกับตัวเอง