ตอนที่ 248 เธอถูกทอดทิ้งเหมือนเครื่องมือชิ้นหนึ่ง

เซียวผิงถามอย่างสุภาพ “คุณบอกว่ามีคนทะเลาะวิวาทกันที่หน้าสถานีช่างไม้ มันคงไม่ลามไปถึงสถานีตัดเย็บใช่ไหม ฉันได้ยินมาว่าที่สถานีตัดเย็บมีสหายหญิงอยู่ตั้งหลายคน สหายชายตีกันเอะอะโวยวายขนาดนั้น ต้องการคนไปช่วยหรือเปล่า”

โอวป๋อหัวมองชายคนนี้ที่กำลังจูงเด็กคนหนึ่ง ในใจกำลังสงสัยว่าเป็นใครกัน อีกทั้งยังนึกถึงที่พี่สาวจ้าวเพิ่งกำชับไว้ว่าไม่ให้สหายชายไปที่นั่น จึงไม่ได้สนใจเขาแล้ววิ่งไปคนเดียว

อย่างไรเสียตอนนี้คนก็มากพอแล้ว นั่นล้วนเป็นพยานผู้เห็นเหตุการณ์ที่ต้องตาพร่าทั้งนั้นเลยนะ!

ส่วนอีกด้านหนึ่ง จ้าวทิงหลานก็ไปตามตำรวจท้องที่ที่เป็นหญิงมาเรียบร้อยแล้ว เธอบอกว่ามีคนวิวาทตบตีกันพร้อมทั้งฉีกทึ้งเสื้อผ้าของกันและกันอยู่ที่หน้าสถานีตัดเย็บ อีกทั้งยังเป็นภรรยาทหารทั้งคู่ ส่งผลกระทบที่แย่มาก ตำรวจหญิงจึงรีบมุ่งหน้าไปอย่างรวดเร็ว

“ปล่อยมือ ปล่อยมือนะนังคนบ้า!”

ซ่งหย่าชิวได้ยินเสียงคนกำลังขึ้นบันไดมาแล้ว เธอมองเสื้อผ้าบนร่างที่ถูกฉีกทึ้งจนกระทั่งจุดสงวนก็ยังปกปิดไว้ไม่อยู่ ทั้งโกรธทั้งร้อนรน จึงใช้เท้าถีบไปยังจางหมิ่นอย่างแรง

ตำแหน่งที่จางหมิ่นถูกถีบเข้าคือท้องน้อย เธอประจวบเหมาะกับกำลังมีประจำเดือนพอดี จึงกุมท้องตัวเองไว้ในทันที หลังจากหลับตาลงด้วยความเจ็บปวดแล้วลืมตาขึ้นมาอีกครั้งก็เต็มไปด้วยเพลิงโทสะ เธอไม่สนใจเลยสักนิดว่าบนร่างของตนเองสวมใส่อยู่มากน้อยเท่าใด หรือแท้จริงแล้วได้สวมอะไรไว้หรือไม่ แล้วพุ่งโถมเข้าใส่ซ่งหย่าชิวอีกครั้ง