ตอนที่ 227 ล้วนขัดคอเธอกันหมด

เดิมทีเซียวผิงนึกว่าภรรยาเพียงแค่แง่งอนไปชั่วครู่ คิดว่าพอกลับถึงบ้านตอนค่ำค่อยง้อสักหน่อย แต่พอกลับถึงบ้าน จางหมิ่นก็ตรงเข้าห้องแล้วลงกลอนประตูใส่ เซียวผิงจูงมือลูกชายยืนอยู่นอกห้อง ผู้ใหญ่หนึ่งเด็กหนึ่งสบตากันอย่างทำอะไรไม่ถูก

“แม่ ฉันอยากนอนกับแม่”

ภายใต้การเร่งเร้าของผู้เป็นพ่อ เซียวจ้งจึงเอ่ยปากออกมาอย่างไม่ค่อยเต็มใจนัก

เขาไม่ได้อยากนอนกับแม่สักนิด แม้แต่นิทานแม่ก็ไม่เคยเล่าให้ฟัง แถมพอขึ้นเตียงก็สั่งห้ามไม่ให้เซียวจ้งพูดอะไรอีก

จางหมิ่นที่อยู่ข้างในตวาดเสียงดัง “ฉันไม่คู่ควรเป็นแม่แกหรอก สั่งสอนแกไม่ได้เรื่อง แกไปนอนกับพ่อแกโน่นไป”

เซียวผิงได้ยินเข้าก็รู้สึกโมโหอยู่ในใจ แต่ถึงอย่างไรอายุอานามก็ป่านนี้แล้ว ไม่ใช่พวกวัยรุ่นเลือดร้อน จะได้ขี้โมโหง่ายดายขนาดนั้น