กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสิ่นซ่งชวนก็รู้ว่านี่คือเซียวผิง จึงพยักหน้า
“สหายเซียว”
เซียวผิงยังไม่ได้รับมอบหมายตำแหน่งในเขตทหารของเมืองหลวง ส่วนเหตุผลนั้นทั้งสองฝ่ายต่างก็รู้กระจ่าง เสิ่นซ่งชวนไม่ได้มีความรู้สึกอะไรกันอื่นใดต่อเซียวผิงเป็นพิเศษ
เพราะต่อให้ไม่มีเซียวผิง ก็ต้องมีคนอื่นอยู่ดี
การทักทายกลับไปแบบนี้เขาคิดว่าไม่มีปัญหาอะไรกัน กล่าวได้ว่าเป็นเรื่องธรรมดาสามัญที่สุดแล้ว
แต่ในใจของเซียวผิงกลับรู้สึกไม่ค่อยสบอารมณ์ ตอนอยู่นครเซี่ยงไฮ้ไม่ว่าจะเป็นคนที่ระดับสูงกว่าหรือผู้ใต้บังคับบัญชา พอเจอหน้าอย่างน้อยก็ต้องเรียกเขาว่านายทหารเซียว พอมาถึงเมืองหลวง เมื่อครู่เจอหลายคนถึงจะไม่รู้จักเขาแต่ก็ล้วนสุภาพเกรงใจ
ไฉนพอมาถึงเสิ่นซ่งชวน เขาถึงกลายเป็นแค่สหายเซียวเรียบ ๆ ง่าย ๆ ไปได้เล่า