เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลี่ชุนถังหัวเราะไม่ได้ร่ำไห้ไม่ออก “แม่หนูอย่างเธอนี่แผนการเยอะจริง ๆ เธอรู้ไหมว่าหน่วยงานแบบไหนเบื้องบนถึงจะอนุมัติพัดลมไฟฟ้าให้? ลำดับแรกที่ได้สิทธิ์ก่อนย่อมต้องเป็นแผนกบริหาร สถานีตัดเย็บน่ะฉันขอพูดตามตรงเลยนะพวกเธออย่าถือสากันล่ะ...”
เธอเงยหน้ามองไปรอบ ๆ “หน่วยงานเล็ก ๆ อย่างสถานีตัดเย็บของพวกเธอ เดิมทีก็แค่เก็บเอาไว้ตามความเหมาะสมเท่านั้น หัวหน้าสถานีหลี่ก็น่าจะรู้เรื่องที่พวกเธอขาดทุนมาตลอดหลายปีนี้ดีอยู่แล้ว ตอนนี้พวกเธอเริ่มหาเงินได้แล้วก็จริง แต่ด้านหนึ่งคือยังมองไม่เห็นรายรับที่ชัดเจน อีกด้านหนึ่งคือต่อให้ทำเงินได้แล้ว หน่วยงานระดับสูงขึ้นไปก็พิจารณาอนุมัติพัดลมตามระดับความสำคัญอยู่ดี”
“เธอรู้ไหมว่าทุกปีตอนฤดูร้อน ในกองทัพมีกี่แผนกที่ยื่นขอพัดลม?”
คำถามสุดท้ายนี้หลี่ชุนถังเอ่ยถามพลางยิ้มออกมา ราวกับกำลังมองเด็กน้อยที่ไม่ประสีประสาต่อโลกอย่างไรอย่างนั้น
ทว่าหลี่ชุนถังก็ดูออกว่า จ้าวทิงหลานฉลาดน่ะฉลาดจริง เก่งกาจก็เก่งกาจจริง ทว่าเล่ห์เหลี่ยมชั้นเชิงอันซับซ้อนในแวดวงการเมืองเหล่านี้เธอยังได้สัมผัสน้อยเกินไป
จ้าวทิงหลานชะงักไป ทว่าเธอก็ได้สติกลับมาอย่างรวดเร็ว
ที่แท้ไม่ว่าจะยุคสมัยไหนก็เหมือนกันหมดสินะ ในใจของเธอรู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรมและไม่สบอารมณ์เอาเสียเลย